Πόσες φορές δεν έχουμε παρασυρθεί να καταναλώσουμε ένα προϊόν γιατί μας έκανε εντύπωση η συσκευασία του, η υφή του, η γεύση του; Πόσες φορές δεν έχουμε πει τι ωραίο και μαλακό που είναι ένα ύφασμα. Τι ωραίο μπουκάλι που έχει μια κολόνια, που εννοείτε έχει και ευχάριστη μυρωδιά.. Υπάρχουν στιγμές που έχετε πει κάτι αντίστοιχο για ποτό ή ρόφημα; Όχι; Συγγνώμη, αλλά κάνετε λάθος. Να σας θυμίσω τις επετειακές φιάλες βότκας, τα "καλλίγραμμα" επετειακά μπουκάλια μπίρας, τους μυρωδάτους καφέδες... Και θα μου πείτε, γιατί σας τα λέω όλα αυτά και τι σχέση έχουν όλα αυτά με μπίρα. Θα σας πω αμέσως.
Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια αναπτύσσετε η αγορά μπίρας. Πέρα απ' τις κλασσικές ξανθές lager και pils, πλέον οι θολές weiss και οι μαύρες stout έχουν αποκτήσει φανατικό κοινό. Υπάρχουν μπίρες που κερδίζουν λόγω συσκευασίας. Πήλινα μπουκάλια, ψηλά μπουκάλια με φελλό, με πώμα ή και με το κλασσικό καπάκι κεντρίζουν το ενδιαφέρον της όρασης ή και της αφής. Ο ήχος που κάνει το μπουκάλι όταν ανοίγει ή το σκάσιμο των φυσαλίδων στην επιφάνεια του ποτηριού στηρίζουν ηχητικά την απόλαυση. Η γεύση έχει να κάνει με την προσωπική επιλογή του κάθε καταναλωτή. Γλυκές, πικρές, φρουτώδης για όλους τους ουρανίσκους.
Οι περισσότεροι ζυθοποιοί αναφέρουν πως οι μπίρες τους έχουν ελαφρύ άρωμα μπαχαρικών, καρυκευμάτων, βανίλιας, φρούτων και πολλών άλλων ακόμα γεύσεων. Μυρωδιά καφέ και γλυκού δεν είχα ξανασυναντήσει μέχρι που γεύτηκα δύο μπίρες. Η πρώτη με γεύση μόκα και η δεύτερη με γεύση κρεμ μπρουλέ. Μην γελάσετε! Μην πείτε ότι υπερβάλλω! Ναι είναι γεγονός. Ήταν γευστικότατες!!!
Περισσότερες πληροφορίες σε προσεχές άρθρο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου